Mizah, bazen acının içinden doğar, bazen aklın beklenmedik bir köşesinden fırlar. Kimi zaman dudaktaki belli belirsiz bir tebessüm halinde, kimi zaman kahkahayla patlayan bir isyan gibi yansır. Söylenemeyeni söyler, dokunulmaz olana dokunur, ciddiyetin kurduğu duvarlara küçük ama sarsıcı çentikler atar. Peki, mizah olmasaydı? Mizah Olmasaydı siyasi mizahtan absürte, fıkradan karikatüre, internet kültüründen ironiye uzanıyor. Antik Yunan’dan günümüz sahnelerine, kahvehanelerden sosyal medyaya varana kadar mizahın yalnızca güldürmek için değil; düşünmek, direnmek ve hayatta kalmak için nasıl kullanıldığını yirmi başlık altında anlatıyor. Mizahın insanın trajediyle baş etme biçimi olduğunu, aklın baskıya karşı geliştirdiği en incelikli savunma mekanizmalarından biri haline geldiğini oldukça geniş bir harita üzerinden sunuyor.